Louis Vuitton SS 27 - მომავალი, რომელიც უკვე აქ არის

ნიკოლა ჟესკიერის ხედვით, Louis Vuitton-ის ახალი კოლექცია მომავლის ქალაქის დინამიკას, კლიმატის ცვლილებით გარდაქმნილ რეალობასა და მოდის ახალ, უფრო მსუბუქ სილუეტებს აერთიანებს.

პარიზის მოდის კვირეულის ფინალური აკორდი Louis Vuitton-ის 2027 წლის გაზაფხული-ზაფხულის კოლექცია აღმოჩნდა - ჩვენება, რომელშიც ნიკოლა ჟესკიერი მომავალს ისე კი არ უყურებს, როგორც შორეულ უტოპიას, არამედ როგორც რეალობას, რომელთან ადაპტირებაც უკვე გვიწევს.

6 ოქტომბერს, ლუვრის ისტორიული არქიტექტურის ფონზე, ბრენდმა მომავლის ქალაქის საკუთარი ვერსია წარმოადგინა. Cour Carrée-ს ეზოში მოწყობილ პოდიუმზე 34 ფუტურისტული, ჰაერში გამოკიდებული ავტომობილი გამოჩნდა, რომელთა განათებული უკანა ფარები და Louis Vuitton-ის საკულტო Damier-ის ორნამენტი სივრცეს სამეცნიერო ფანტასტიკის ესთეტიკას სძენდა. ისტორიული გარემო და წარმოსახვითი ურბანული პეიზაჟი ერთმანეთს უპირისპირდებოდა - კონტრასტი, რომელიც Louis Vuitton-ის შემოქმედებითი დირექტორის ხედვის ერთ-ერთ მთავარ პრინციპს კიდევ ერთხელ უსვამდა ხაზს: წარსულის მემკვიდრეობა და მომავლის წარმოდგენა ერთმანეთისგან დამოუკიდებლად არ არსებობს.

თუმცა დეკორაციის ფუტურისტული ხასიათის მიღმა კოლექციის მთავარი სათქმელი გაცილებით ახლოს იყო დღევანდელ რეალობასთან. ჟესკიერის შთაგონების ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი წყარო კლიმატის ცვლილება და გლობალური ტემპერატურის მატება გახდა. ოქტომბრის უჩვეულოდ თბილ პარიზშიც კი, სადაც ჩვენების დაწყებისას ჰაერის ტემპერატურა დაახლოებით 24 გრადუსს აღწევდა, სეზონურობის ტრადიციული აღქმა სულ უფრო პირობითი ხდება. დიზაინერისთვის ეს მხოლოდ გარემო ფაქტორი არ არის - ის პირდაპირ ცვლის იმას, თუ როგორ უნდა გამოიყურებოდეს თანამედროვე გარდერობი და რა ფუნქცია უნდა ჰქონდეს მას.

ამ იდეის შესაბამისად, ჟესკიერი საკუთარ ხელწერას ნაწილობრივ უპირისპირდება. მისი შემოქმედება წლების განმავლობაში არქიტექტურული სიზუსტით, მკვეთრი ფორმებითა და თითქმის ჯავშნის მსგავსი სილუეტებით გამოირჩეოდა. SS27 კოლექციაში კი სიმძიმეს სიმსუბუქე ანაცვლებს, მკაცრ სტრუქტურებს - თავისუფალი მოძრაობა, ხოლო ვიზუალურ დრამატულობას - ქსოვილების ჰაეროვანი ფენები.

აბრეშუმის კაბები, გამჭვირვალე შიფონი, მსუბუქი ტუნიკები და სხეულის მოძრაობას მორგებული სილუეტები იმ ქალის გარდერობს ქმნის, რომელიც მუდმივად ცვალებად ურბანულ გარემოში ცხოვრობს. აქ სამოსი სხეულს არ ზღუდავს და არც მის გარშემო აშენებს ხელოვნურ არქიტექტურას - ის სხეულთან ერთად მოძრაობს. სწორედ ამ მიდგომას უკავშირდება კოლექციის კონცეფცია, რომელიც ფუნქციურობასა და ესთეტიკას შორის ახალ ბალანსს ეძებს.

მიუხედავად სიმსუბუქისა, ჟესკიერი საკუთარ ექსპერიმენტულ ხასიათს არ ღალატობს. ვერცხლისფერი მძივებით გაფორმებული დეტალები, უჩვეულო ტექსტურები და ფუტურისტული აქსესუარები მოდელებს მომავლის ქალაქის პერსონაჟებად აქცევს. მათი იერსახე ერთდროულად ატარებს მოდერნისტული წარსულის, სამეცნიერო ფანტასტიკისა და თანამედროვე ურბანული კულტურის გავლენებს. თითქოს პოდიუმზე წარმოდგენილი თითოეული ლუქი იმ გარემოს ნაწილია, სადაც ტექნოლოგიური პროგრესი ყოველდღიურობის განუყოფელ ნაწილად იქცევა, ადამიანი კი ამ მუდმივ მოძრაობაში საკუთარი ადგილის პოვნას ცდილობს.

კოლექციის კიდევ ერთი მნიშვნელოვანი ასპექტი ფუნქციურობასთან დაკავშირებული ახალი დამოკიდებულებაა. სიმსუბუქე აქ მხოლოდ ვიზუალური ეფექტი არ არის - ის პასუხია თანამედროვე ცხოვრების რიტმზე. გარდერობი, რომელიც სხვადასხვა გარემოსა და ტემპერატურას უნდა მოერგოს, სულ უფრო მოქნილი ხდება. სწორედ ამიტომ, ერთი შეხედვით მინიმალისტური სილუეტების მიღმა ქსოვილების შერჩევისა და კონსტრუქციის რთული საინჟინრო პროცესები იმალება. ჟესკიერისთვის ამოცანა არა უბრალოდ მსუბუქი სამოსის შექმნა, არამედ ისეთი ფორმების პოვნაა, რომლებიც სიმსუბუქესთან ერთად ფორმასაც ინარჩუნებს.

ლუვრის ეზოში წარმოდგენილი კოლექცია Louis Vuitton-ისთვის დამახასიათებელ ვიზუალურ სანახაობას თანამედროვე დღის წესრიგთან აკავშირებს. ფუტურისტული ავტომობილები, ისტორიული არქიტექტურა და ჰაეროვანი სილუეტები ერთი საერთო სურათის ნაწილებად იქცევა - სამყაროსი, სადაც მომავალი უკვე ყოველდღიურობის ნაწილია და დიზაინიც ამ ცვლილებებს უნდა აჰყვეს.